Grzegorz Czyż

Urodzony w Myszkowie, śląskim miasteczku z kominem i kłosem w herbie, równo cztery miesiące przed tym, gdy w Memphis w stanie Tennessee zmarł Elvis Presley.

Jako pięciolatek zażądał od rodziców magnetofonu kasetowego Grundig 232P, by z pomocą tzw. złączki piątki (PS/1) nagrywać z telewizora retransmisje Pikników Country w Mrągowie, a następnie piosenki, których wideoklipy prezentowano w programach "Jarmark" i "Wideoteka".

W wieku ośmiu lat stał się szczęśliwym posiadaczem dechy w kształcie Fendera Telecastera, wykonanej na podstawie przygotowanego przezeń wykroju, na której własnoręcznie dorysował mazakiem struny, przetworniki oraz potencjometry. Na Gwiazdkę '87 tata przywiózł mu z NRD gitarę klasyczną, która - choć nie miała nazwy - bardzo dobrze wyglądała i niewiele gorzej stroiła.

W klasie maturalnej ostatecznie zgasła w nim nadzieja, że stanie na czele pierwszej polskiej grupy, która zdobędzie światowy rozgłos. Ponieważ jednak zdążył całkowicie zaprzedać duszę muzyce, nie pozostało mu nic innego, jak tylko wziąć na swe barki ciężki los popularyzującego ją dziennikarza i wystarać się o własną rubrykę w lokalnym tygodniku - co też uczynił.

Zaraz po rozpoczęciu studiów polonistycznych w Warszawie został stałym współpracownikiem, a potem etatowym redaktorem miesięcznika "Tylko Rock", kierowanego przez jego największy autorytet zawodowy - Wiesława Weissa. W ciągu czterech lat pracy dla pisma przeprowadził wiele wywiadów zagranicznych, a wśród odpytanych przez niego artystów byli m.in. Steve Hackett, Jethro Tull, Mike And The Mechanics, Brendan Perry i P.O.D.

W kolejnych latach był zatrudniony w portalu muzycznym XLonline.pl, założył z kilkoma kolegami "Fluid" - pierwszy w Polsce nowoczesny miesięcznik typu life-style, a także kierował działem kultury w miesięczniku "CKM" oraz pracował w analogicznym dziale tygodnika "Ozon". Na swoim koncie ma jeszcze m.in. współpracę z tygodnikiem "Gala" (w tym miesięcznikiem "Gala Filmowa"), bezpłatnym dziennikiem "Metro", miesięcznikami "Playboy" i "Sukces" oraz dwutygodnikiem "BRAVO". W tym okresie wywiadu udzielili mu m.in. Tori Amos, Marianne Faithfull, Morcheeba, Soulfly i The Stranglers.

Ponieważ wszyscy i tak skończymy w telewizji, aktualnie pieniądze stara się zarabiać jako twórca i producent programów realizowanych przez firmę y communications, której jest właścicielem. Firma aktywnie inwestuje również we własne serwisy internetowe.

Obok muzyki uwielbia dalekie podróże i szybką jazdę samochodem, które uznaje za ostatni zew, jaki współczesna rzeczywistość kieruje w stronę mężczyzny. Dotychczas obie te pasje najlepiej udało mu się połączyć latem 1999, kiedy samochodami Pontiac Grand Am oraz Chrysler Sebring JXi przemierzył w dwa tygodnie całe Wschodnie Wybrzeże USA. Jesienią 2007 odbył miesięczną podróż po południowych stanach Indii, natomiast na przełomie 2008 i 2009 roku odwiedził większość ważnych wysp Indonezji, a jednym z owoców tej wyprawy był popularny wideoblog 30 Days In Indonesia.

Książki czytane więcej niż raz (według chronologii powstania, wskazane przekłady): Miguel de Cervantes Saavedra "Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manczy" (Anna Ludwika Czerny i Zygmunt Czerny), Michaił Bułhakow "Mistrz i Małgorzata" (Irena Lewandowska i Witold Dąbrowski), Vladimir Nabokov "Lolita" (Robert Stiller), Anthony Burgess "Mechaniczna pomarańcza" - tzw. wersja R/ "Nakręcana pomarańcza" - tzw. wersja A (oba Robert Stiller) i Truman Capote "Z zimną krwią" (Bronisław Zieliński).

Najbardziej ulubieni muzycy (alfabetycznie): Bob Dylan, Nirvana, Lou Reed, Two Gallants i The White Stripes.

Uzależniony od gry na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie i udziału w internetowych aukcjach rzadkich płyt winylowych.

Od połowy 2005 roku związany z aniołem o imieniu Dorota.

Aby skontaktować się ze mną, wyślij e-mail na adres:

odkrywamyameryke@gmail.com

Non-Polish speakers who would like to know more about my endeavors are invited to add me as a friend on: